Sevgi, barýþ ve dostluk…
Birbirini tamamlayan üç muhteþem kelime.
Aslýnda insanlýðýn kýsaca bir tanýmý demek daha doðru olacak.
Sevgidir, insanlarý insan yapan.
Barýþtýr, insanlarýn birbirine hoþgörüyle bakmasýný saðlayan.
Dostluktur, çevremizi yaþabilir kýlan. Bizi yalnýzlýktan kurtaran.
Üçü de birbirinden sihirli kelimeler dünyamýzý cennet bahçesine çeviren.
Mevlana ile doruða çýkan sevginin, barýþýn ve dostluðun insanlarýn kalbine nakýþ gibi iþlenmesi huzuru ve refahý saðlýyor.
Bu sihirli kelimeleri unuttuðumuz dönemlerde, insanlýk açýsýndan trajedi oluyor.
Dünün dostlarý, birbirlerini boðazlamaya baþlýyor; güzelim dünya kan gölüne dönüyor.
Týpký bugünlerde olduðu gibi.
Sevginin çok çeþidi var.
Tanrý sevgisi, ulus sevgisi, dil sevgisi, vatan sevgisi ve adýna hümanizma dediðimiz insanlýk sevgisi.
Yunus Emre’nin dediði gibi, yaradýlaný sevmek yaratandan ötürü.
Yunus’un yüzyýllar öncesinden gösterdiði bu ýþýðý yakaladýðýmýz anda dünya bir cennet bahçesine dönecektir.
Vatan sevgisi ise bir baþka duygu.
Vatan sevgisi bizi yaþadýðýma topraklara baðlamakta. Bu sevgiyi yakalayan, insaný sevmeyi de baþarabiliyor.
Sevgi Barýþ Dostluk’ta sevginin her türünden, barýþ ve dostluk þiirlerimi topladým.
Kalbinizin sevgilerle dolmasýný diliyorum.